« Önceki |

12/9/2007

SANA NE?

Yok işte bişeyim...

Neden soruyorsun ki?

Sen devam et hayatını yaşamaya...

Ölüm sana değil ki...

 

Sen dinlemeye devam et...

En güzel aşk şarkılarını

Şiirler yazmaya devam et sevgiliye...

Ayrılık sana değil ki...

 

Gülümse yine yeni güne...

Yeni okyanuslara açılmaya devam et...

Tebessümü esirgeme tebessüm edenlere...etmeyenlere...

Ağlamak sana değil ki...

 

Ben...sessiz...ağlamaklı bir köşede...

Boğuşurum ölümcül düşüncelerle...

Sen üzülme olur mu?..dertlenme...

         Vakit kaybetme acı çekmekle...

                           Bu hançer sana değil ki...

12/9/2007

MEDENİYETİN... CAHİLLERİ...

Medeniyetin cahilleriyiz hepimiz...

Hepimiz yoktan sebepler uğruna,

Harcıyoruz ömrümüzü ve..

Harcanıyoruz başkaları için...

 

Medeni oluyoruz;

İçince,coşunca, eğlenince...

Düşünmeyince diğerlerini...

Ve dışlayınca cahilleri, yobazları, ruhperestleri(!)

O zaman yaşıyoruz özgürlüğü,

Yeniyoruz cehaleti(!)

 

Herşeye güveniyoruz Allah'tan başka...

Herşeye inanıyoruz, Ona inanmaktansa...

 

Ama ölüm yaklaştığında...

İşte o zaman farkediyoruz herşeyi...

Medeniyeti...cehaleti...

Cehennemi... cenneti...

O zaman farkediyoruz...

O zaman anlıyoruz bizi varedeni..

O zaman anıyoruz Rabbimizi...

         Ama bir ses yankılanıyor kulağımıza...

                    "artık çok geç..." diyor...

                                        "artık çok geç..."

 

 

 

12/9/2007

KARABULUT...


bir Karabulut gelir,


örter üzerimi gözyaşlarıyla...


ben ağlarım, o ağlar


belli ki ikimizin de derdi aynı...


ikimiz de ayrılmışız sevdiğimizden...

11/9/2007

VEDA EDERKEN...

veda ederken ardından...

 

bir güvercin gibi çaresiz çırpınışlarda anlattım derdimi sana...

 

ama sen görmedin...göremezdin...

 

istemedim ki zaten görmeni...üzülürdün yoksa..

 

hiç ister miydim seni üzmeyi?

 

yine arkandan bakakaldım...

 

her seferin de gözlerimi seller alıyor du ya kederden;

 

şimdi güneş gibi parlıyor, ya dönüp gösterirsen diye beni mahrum bıraktığın yüzünü ...

 

ben seninle yaşadım keder içinde umudu...

 

ben seninle yaşadım nefret içinde tutkuyu...

                                                                               to 2007

10/9/2007

EY GÜN...

EY GÜN...HER GÜN BATIDAN DOĞAN GÜN...

 

GEL SOL YANIMI DA AYDINLAT ARTIK...

 

SEVDİĞİM YOK...

 

KALBİM VUSLATI BEKLER...

 

GEL ISIT Kİ...

 

BU KALP HAYATIN ORTASINDA DURMAK İSTER...

 

AMA SICAK..AMA SEVGİLİYLE...AMA SEVGİSİZ...SESSİZ...

 

 

EY GÜN...HERGÜN DOĞMADAN BATAN GÜN...

 

BENİM DE GÖNLÜME SIZDIR IŞIĞINDAN...BİR DAMLA...

 

İNAN O OLSAYDI İSTEMEZDİM SENDEN BU KADARINI DA...

 

MUHTAC OLMAZDIM Kİ O ZAMAN DÜNYANIN KAHRINA...

 

IZDIRABINA...HANÇERİNİN SICAKLIĞINA...

 

 

EY SEVGİLİ... SEVİLDİĞİNİ BİLMEDEN SEVİLEN SEVGİLİ...

 

SEVİLMEYE DEĞMEYEN...

 

AMA DEĞEN BİR ÖMÜR BEKLEMEYE...

 

YA DA KAHRETMEYE TÜM GENÇLİK NEFESİNİ...

 

TUT ARTIK HER SABAH UYANDIĞINDA SENİ BEKLEYEN...

 

 ÇARESİZ AMA ÜMİDİNDEN NURA BÜRÜNMÜŞ O ELİ…

 

VE SEV ARTIK HAYALİNİ KURMAKTAN YORGUN DÜŞMÜŞ ŞU YARALI KALBİ...

 

İNAN ARTIK ÇÜRÜTTÜM KÖMÜR GÖZLERİN İÇİN KOCA BİR ÖMRÜ…